duża rodzina

duża rodzina

forum dla rodzin wielodzietnych i sympatyków
duża rodzina
Obecny czas: 26 Wrz 2018, 11:26

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina (czas letni)




Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 13 posty(ów) ] 
Autor Wiadomość
 Temat postu: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Mar 2009, 04:02 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
I. PARĘ SŁÓW O LATERALIZACJI

Lateralizacja to inaczej „przewaga stronna” jednej strony ciała dziecka nad drugą. Choć najwyraźniej zaznacza się w czynnościach manualnych nie ogranicza się jedynie do pracy rąk, ale przewagę stronną zauważyć można także w zakresie ruchów rąk, tułowia, funkcji oczu, uszu. Lateralizacja powstaje stopniowo i postępuje wraz z ogólnym rozwojem dziecka. Pierwsze objawy dominacji ręki można zaobserwować już u niemowlęcia, począwszy od III kwartału pierwszego roku życia. U wielu dzieci około 4 roku życia przewaga jednej ręki nad drugą staje się wyraźna, a u większości maluchów zaczyna dominować ręka prawa. Zwykle na przełomie wieku przedszkolnego i szkolnego ustala się zwykle lateralizacja czynności ruchowych rąk, która ostatecznego kształtu nabiera w wieku 14 lat.

II. RODZAJE LATERALIZACJI

Lateralizacja jednorodna, do której zaliczamy:

lateralizację prawostronną- dominacja prawej ręki, oka, i nogi (świadczy o dominacji lewej półkuli)

lateralizację lewostronną – dominuje lewa ręka, noga i lewe oko (co świadczy o dominującej roli prawej półkuli mózgu);

lateralizacja niejednorodna (skrzyżowana):

polega ona na wyraźnej czynnościowej przewadze narządów ruchu i zmysłu, lecz nie po tej samej stronie, a po obu stronach ciała: można więc spotkać dzieci leworęczne, ale prawooczne i prawonożne. Wariantów tego typu jest kilka i jest to lateralizacja ustalona.

Lateralizacja skrzyżowana w zakresie ręki i oka powoduje zaburzenia koordynacji wzrokowo- ruchowej. Utrudnia dziecku kontrolę wzrokową pracy ręki.

Dzieci te mają trudności w pisaniu:

niekształtne litery

w nierównych odstępach

opuszczają linijki

Napotykają także na trudności w czytaniu:

przeskakują litery

opuszczają sylaby

opuszczają wyrazy

zmieniają kolejność liter.

W przypadku bardzo nasilonych zaburzeń zwłaszcza u uczniów silnie lewostronnie zlateralizowanych, występuje czasami tzw. pismo lustrzane, które polega na kreśleniu znaków stanowiących zwierciadlane odbicie pisma normalnego.

Lateralizacja nieustalona czyli słaba –spotkać ją można gdy nie ma ustalonej dominacji poszczególnych narządów ruchu i zmysłu.

Przejawia się oburęcznością, obunożnością i obuocznością.

Niekiedy obuoczność (czasem także lewooczność) powoduje przeskakiwanie liter przy czytaniu, opuszczanie liter, całych wyrazów oraz zmianę kolejności liter (np. zamiast „rów” dziecko czyta „wór”). Spowodowane jest to przez zmianę roli wiodącej oka.

Jeśli dziecko jest leworęczne i nie ma większych problemów w trakcie różnych ruchowych czynności, profilaktyczna wizyta u specjalisty (psycholog, pedagog) nie jest konieczna.

Jeśli natomiast w toku nauki pisania, rysowania pojawią się problemy i trudności wówczas dziecko powinno zostać skierowane na badania do poradni.

Rodzicu! Jeśli chcesz wiedzieć, która rączka, oko, czy nóżka twojego dziecka wykazuje przewagę, zaobserwuj jak reaguje ono w różnych sytuacjach.

RĘCE

połóż przed dzieckiem jakąś zabawkę, poproś by wskazało na nią palcem

rozrzuć na podłodze kilka klocków i zaproponuj dziecku by zbudowało z nich wieżę

daj dziecku małą piłeczkę i poproś, by ją rzuciło

daj mu kilka cukierków i poleć, by rozdało je pozostałym domownikom

NOGI

zaobserwuj, którą nogą dziecko kopie piłkę

podczas ubierania zwróć uwagę, którą nóżkę dziecko najpierw wsuwa w nogawkę spodenek

zaobserwuj, którą nogą dziecko rozpoczyna schodzenie ze schodów

poproś je by poskakało na jednej nodze

OCZY

zrób w kartce papieru mały otwór, poproś dziecko, by spojrzało przez wycięta dziurkę

zwiń w rulon gazetę i powiedz dziecku by popatrzyło przez „lunetę”

daj dziecku jakiś obrazek i szkło powiększające, po czym zaobserwuj, którym okiem dziecko przez nie patrzy USZY

stań za dzieckiem i upuść coś na podłogę, np. ołówek. Zaobserwuj, w którą stronę dziecko zwróci głowę, by zobaczyć co się stało

poproś dziecko, by przyłożyło ucho do twojego serca i posłuchało jak bije

daj dziecku zegarek i poproś by posłuchało jak tyka. Zobacz do którego ucha go przykłada.

Określając formułę lateralizacyjną należy wykluczyć wady narządowe tych zmysłów. Wiadomo bowiem, że gdy dziecko niedowidzi na jedno oko, to przez dziurkę od klucza będzie spoglądać okiem zdrowym, sprawniejszym. W większości przypadków rodzice sami mogą ustalić stronność dziecka. Trzeba jednak pamiętać, aby uczynić to najpóźniej w roku poprzedzającym pójście dziecka do szkoły, by był czas na dokonanie ewentualnych badań w poradni psychologiczno – pedagogicznej, a także na odpowiednie ćwiczenia, jeśli okaże się, że dziecko trzeba ukierunkować.



Zasady pracy z dzieckiem leworęcznym

Zasada nr 1

Należy pamiętać, że leworęczność jest równie naturalnym przejawem dominacji jednej z półkul mózgowych, jak praworęczność. Nie jest to powód do niepokoju, ani podejmowania działań zmierzających do przeuczenia dziecka leworęcznego na prawą rękę. Ważne jest stworzenie właściwej atmosfery wokół dziecka, co zapobiega wytworzeniu się aury wyjątkowości czy odmienności, która powoduje, że dziecko czuje się „nieudane”

Zasada nr 2

Konieczna jest możliwie wczesna diagnoza: obserwacja w wieku poniemowlęcym i przedszkolnym, badanie diagnostyczne w 5-6 roku życia.

Zasada nr 3

Nie przeuczamy na prawą rękę dzieci: lewostronnie zlateralizowanych, oburęcznych i lewoocznych, o wczesnych przejawach lateralizacji i silnym stopniu przewagi lewej ręki, mało sprawnych motorycznie, opóźnionych w rozwoju umysłowym, u których występują zaburzenia towarzyszące, takie jak jąkanie, objawy nerwicowe.

Zasada nr 4

Podstawowe zalecenia dla dzieci leworęcznych dotyczące nauki pisania: - podczas pisania i rysowania dziecko siedzące przy stole powinno mieć obie stopy oparte o podłogę, a przedramiona o stół, plecy zaś wyprostowane tak, aby centralna oś ciała była pionowa - dziecko leworęczne siedzące w ławce powinno mieć sąsiada po prawej stronie - najlepiej, gdy światło pada na zeszyt leworęcznego dziecka z przodu lub od strony prawej - zeszyt leworęcznego dziecka powinien być ułożony na ławce ukośnie, nachylony w prawą stronę i znajdować się w pewnej odległości od ciała osoby piszącej, a tym samym od dolnego brzegu stołu czy ławki - dziecko leworęczne trzyma ołówek w trzech palcach lewej ręki, a jego koniec skierowany w kierunku ramienia


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Mar 2009, 23:50 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Leworęczność

29 stycznia 2006 o godzinie 22:02:26 w pseudoeseje,Wszystko

Około dziesięciu procent populacji ludzkiej to leworęczni. Zaliczam się do tej grupy. Jestem mańkutem.

Reakcja osoby, która zauważy moją leworęczność jest zazwyczaj mniej więcej taka sama: "O, jesteś leworęczny! Fajnie. Mój kolega/koleżanka/chłopak/mąż/żona/wstaw_odpowiednie też jest leworęczny(a).". I tyle, przechodzą nad tym do porządku dziennego. Niby fajnie jest być leworęcznym, wyróżniać się z tłumu. Bardzo niewiele ludzi wie jednak o tym, że leworęczność potrafi czasami przeszkadzać. Praworęczny pomyśli w tym momencie: "No ale w czym przeszkadza?". Ciekawi to kogoś? Zapraszam więc na wycieczkę po życiu leworęcznego.
Kuchnia

Nasuwa się coś, co może być nie tak dla leworęcznego? Nie? No to zerknijmy. Na przykład tak niepozorna rzecz jak skrobak. Niby nic takiego, a jednak mnóstwo skrobaków ma wycięty otwór tylko z jednej strony. Leworęczny nie oskrobie takim narzędziem nic.

Wyciągnijmy z szafki jakiekolwiek naczynie z dzióbkiem, przykładowo garnek do mleka. Trzymając go w prawej ręce, dzióbek mamy po wewnętrznej stronie. Leje się z niego całkiem wygodnie. Gdy jednak przełożymy naczynie do lewej ręki, dzióbek mamy skierowany do zewnątrz i żeby coś nalać, trzeba lać "przez rękę". Bardzo niewygodne. Podobnie jest z wszystkimi innymi naczyniami z dzióbkiem, chochlami itp.

Jakikolwiek kubek z miarką jest kompletnie niepraktyczny dla mańkuta, bo producenci nie mają ma tyle wyobraźni żeby pomyśleć o nadrukowaniu lub wytłoczeniu skali po obu stronach naczynia. W wyniku tego gdy trzymam takie naczynie lewą ręką, skalę mam po zewnętrznej stronie i w ogóle jej nie widzę.

W restauracji nie ma mowy, żeby ktoś pomyślał o tym, żeby położyć inaczej sztućce. Nie można im się jednak dziwić, w końcu jasnowidzami nie są, nie mogą wiedzieć który klient jest leworęczny, a który nie. Ale trochę dziwnie się czasami człowiek czuje, gdy mu własna mama położy łyżkę do zupy nie po tym miejscu talerza. Pomyśleć by można, że po niespełna ćwierci wieku się przyzwyczai. Nie przyzwyczai się.
Warsztat

Fajne są wiertarki (wkrętarki albo inne tego typu urządzenia, w kuchni może to być mikser) z blokadą albo odblokowywaniem spustu pod kciukiem, prawda? Bardzo wygodna rzecz. Dla praworęcznego. Leworęczny musi robić gimnastykę palców usiłując wcisnąć to cholerstwo okolicą zgięcia palca wskazującego. Już pal licho niewygodę, bo to jakoś idzie znieść, ale można sobie albo innym zwyczajnie krzywdę zrobić nie mogąc tego wcisnąć kiedy potrzeba.

Uciążliwe może być nawet tak prozaiczne narzędzie jak taśma miernicza. Weź do ręki taśmę i rozwiń ją. Nie, nie tak jak zawsze, weź ją tak jak ja. Szpulę z taśmą do lewej, a końcówkę do prawej ręki. Rozwiń. O, cyferki są do góry nogami. Dobrze, że linie oznaczające centymetry i milimetry są po dwóch stronach, bo w ogóle nie dałoby się tego użyć.

Gdyby tak dłużej poszukać, to znalazłoby się mnóstwo innych narzędzi. W tym momencie przychodzą mi do głowy dwa: hebel i kosa. Trzeba je w odpowiedni sposób trzymać obiema rękami. Dla leworęcznego bardzo nienaturalnie. Chwała Bogu, że większość narzędzi jest symetryczna i może być używana albo w lewej albo w prawej ręce, bo nic bym nie potrafił zrobić w domu albo w warsztacie.
Biuro

Tu to w ogóle jest ciekawie. Najlepsze są nożyczki. Jedyne narzędzie, które umiem obsługiwać prawą ręką lepiej niż lewą. Dlaczego? Bo lewą się nie da ciąć. Nożyczki są tak ciekawie skonstruowane, że trzymane w prawej ręce obie części nożyczek są ściskane ku sobie, dzięki czemu można ciąć. Biorąc je do lewej ręki powstaje dziura między jednym a drugim skrzydełkiem nożyczek. Nie da rady nic zrobić.

Z linijką jest podobnie jak z taśmą mierniczą. Ja trzymam ołówek w lewej ręce, prawą przytrzymuję linijkę i linię rysuję od prawej do lewej, bo tak jest dla mnie naturalnie. Przykładowo, mając trzydziestocentymetrową linijkę i rysując trzynastocentymetrową linię nie mogę zrobić tego odruchowo zatrzymując się na liczbie 13, bo ja prowadzę kreskę od trzydziestego centymetra w dół. Muszę więc sobie w myśli odjąc 13 od 30 i wtedy narysować linię zatrzymując się na siedemnastym centymetrze.

Szopki zupełne robią się przy komputerze. Nie daj Boże mieć wspólny komputer z praworęcznym. Wieczne przekładanie myszki z prawej strony klawiatury i z powrotem może się w końcu zrobić irytujące. No i niech ktoś mi znajdzie jakąś porządniejszą myszkę profilowaną dla leworęcznego. Są, ale to sporadyczne przypadki. Bardzo sporadyczne.

Śmiesznie wygląda sytuacja, gdy ktoś przychodzi do mnie do domu i siada przy moim komputerze. Wgapi się w ekran i odruchowo maca miejsce po prawej stronie klawiatury w poszukiwaniu myszki. Jeśli jest to jakaś bardziej nieśmiała osoba, to na moje "Przesuń sobie myszkę na prawą stronę, będzie Ci wygodniej." reaguje panicznym "Nie, nie trzeba, poradzę sobie!". I przez kilkanaście minut oglądam komiczny obrazek: człowiek siedzący przy komputerze z lewą ręką na klawiaturze, a prawą przełożoną nad lewą na krzyż trzymającą myszkę po stronie klawiszy numerycznych.

Leworęcznego najłatwiej zauważyć podczas pisania. W bardzo specyficzny sposób trzyma on/ona rękę. Dlaczego? Gdy trzymasz pióro albo długopis w lewej ręce i piszesz od lewej do prawej, to ręka Ci trze to, co właśnie napisałeś. Z długopisem pół biedy, ale pisząc piórem trzeba wyrobić sobie specyficzny chwyt, który nie będzie powodował zamazywania sobie tego, co się właśnie napisało.
Varia

Chciałem się kiedyś nauczyć grać na gitarze. Zrezygnowałem po kilkunastu dniach, kiedy doszedłem do wniosku, że nie mógłbym zagrać na innej gitarze niż moja. Żeby jakoś grać musiałbym mieć odwrotnie założone struny (w miejscu najcieńszej wiolinowej struny byłaby najgrubsza basowa). Próbowałem grać na normalnej, ale kompletnie mi to nie wychodziło, nie umiałem bić strun prawą, a chwytać lewą ręką.

W podstawówce mieliśmy przedmiot o nazwie ZPT. Robienie na drutach było w programie. Mama chcąc mnie nauczyć tej czynności, sama musiała się przestawić na robienie pod lewą rękę. Ona się przestawiła i jej szło dobrze, a mnie nie nauczyła.
Szkoła, uczelnia. Każdy może sobie wybrać miejsce, gdzie chce siedzieć w ławce na zajęciach. Ja nie. Muszę siedzieć po skrajnej lewej stronie ławki bo inaczej mamy tzw. "konflikt łokci". Tak było w podstawówce i liceum. Na studiach było trochę lepiej, bo było u nas na roku relatywnie dużo leworęcznych osób i czasami nie trzeba było zwracać uwagi na to, po której stronie ławki się siada. W jakiejkolwiek restauracji jest podobnie. Zawsze muszę tłumaczyć, dlaczego chcę usiąść po tej stronie stołu a nie po innej.


Duże i nowoczesne aule uczelniane z ładnymi krzesłami mającymi mocowane składane stoliki to osobna historia. W życiu nie widziałem takiego krzesła, które byłoby składane po lewej stronie i miało miejsce na lewy a nie prawy łokieć. Czasami jeszcze ratują stoliki mocowane na oparciach bliższego rzędu.
Wesołe jest życie... leworęcznego

Nieprawdaż? Nie chciałbym, żeby ktoś odniósł wrażenie, że to mi uniemożliwia normalne życie. Do wszystkiego się można przyzwyczaić. Nie zmienia to faktu, że takie rzeczy potrafią być bardzo irytujące. A jestem prawie pewien, że 90% praworęcznej populacji tego globu nigdy nie zdawało sobie sprawy z tego, co może przeszkadzać leworęcznym.

Pewnie, są sklepy z artykułami dla leworęcznych. Tylko ceny potrafią zabić. Półlitrowy garnek do mleka z dzióbkiem w dobrą (dla mańkuta) stroną kosztuje... 61 zł. Metalowa łyżka do sosu: od 73 do 130 zł. Dziękuję, postoję.

Tak czy owak, podoba mi się leworęczność. W pewien sposób mnie wyróżnia z tłumu. Cieszę się, że moi rodzice nie zmusili mnie do używania prawej ręki. Mój ojciec też był leworęczny, ale został w dzieciństwie zmuszony do używania prawej ręki. W efekcie jest teraz dwuręczny, prawie wszystko robi równie dobrze lewą jak i prawą ręką.

A ja jestem mańkutem i dobrze mi z tym.


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Mar 2009, 23:54 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Mam dwoje leworęcznych dzieci na troje posiadanych.Oboje jesteśmy praworęczni.Reszta rodziny też :D


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 17 Mar 2009, 18:20 
Offline
zadomowiony
Awatar użytkownika

Dołączenie: 31 Sty 2009, 17:44
Posty: 381
Miejscowość: mała wieś na Mazurach
Ja jestem leworęczna do 3 klasy próbowali mnie przestawić na pisanie prawą ale i tak wróciłam do lewej dzieci są praworęczne najstarszy ma skrzyżowaną lateralizacje prawa ręka ale lewe oko i noga da się żyć ale faktycznie czasami jest trudniej

_________________
mama 5 żuczków {1995, 1996 , 2005, 2013,2015} i 3 biedroneczek [1997 , 2009, 2011]


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 17 Mar 2009, 18:53 
Offline
domownik
Awatar użytkownika

Dołączenie: 02 Sty 2008, 23:43
Posty: 232
Ja jestem praworęczna/lewooczna. Wyćwiczona w dzieciństwie do perfekcji przez mamę z zacięciem, potem, z czasem zaczęłam pisać tak, że sama siebie nie rozczytam w życiu. Zmienianie kolejności liter to u mnie norma. Komputerowe sprawdzanie pisowni jest dla mnie wybawieniem:-)

_________________
"Dzieci są jak walizka, ile włożysz, tyle wyjmiesz". Eichelberger.


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 17 Mar 2009, 20:02 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Znam też takiego chłopaka :D Na kartce pisze lewą ręką,ale na tablicy prawą - tłumaczy, że w pionie tak lepiej :shock:
Poza tym gwoździe wbija lewą,ale komputer obsługuje prawą.W ogóle ma listę czynności na prawą i lewą rękę :lol:
Twierdzi, że problem ma tylko jeden - określanie kierunków. Zawsze musi pomyśleć na hasło "w prawo".Nieco utrudnia mu to jazdę samochodem.

Moje leworęczne dzieci - całkowicie leworęczne.Nie było sensu przestawiać.


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Cze 2009, 21:54 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Leworęczność u dzieci – akceptować czy oduczać?
[2008-11-17]

Tagi: leworęczność, rozwój


Rodzice z wielką uwagą obserwują swoje dziecko: jak się rozwija, stawia pierwsze kroki, wypowiada pierwsze słowa. Z niepokojem oczekują na pierwsze lata nauki przedszkolnej i szkolnej. W toku rozwoju pociechy natrafić możemy na trudności, które wymagają pomocy - ze strony naszej lub specjalistów. Niepokój w rodzicach często budzi fakt, że ich dziecko wiele czynności wykonuje lewą ręką. Czy powinni się tego bać? Jak powinni zareagować i co robić dalej w przypadku leworęczności u dziecka?

Ważne pojęcie: lateralizacja

Mówiąc o leworęczności, powinniśmy poznać pojęcie „lateralizacja”. Jest to proces, w wyniku którego kształtuje się przewaga jednej strony ciała nad drugą; wynika to z różnic w budowie i funkcjach obu półkul mózgowych. Mówiąc potocznie - każdy człowiek posiada dominującą część swojego ciała, tj. oko, ucho, rękę i nogę. Kształtuje się ona mimowolnie i wymaga usprawnienia w przypadku anomalii.

Proces lateralizacji postępuje wraz z rozwojem dziecka. Najczęściej pierwsze symptomy dominacji jednej ręki można zaobserwować u maluszka już pod koniec 1 roku życia. Istotnym momentem jest wiek ok. 4 latek - dominacja jednej strony objawia się podczas zabaw, rysowania itp. Jest to najczęstszy okres kształtowania się dominacji jednej ręki. W okresie późniejszym – przedszkolnym i wczesnoszkolnym - powinna wykształcić się lateralizacja rąk, która ostatecznego kształtu nabiera w wieku 12-14 lat.

Nie walczmy z leworęcznością!

Co w przypadku, gdy nasze dziecko maluje jedną i drugą ręką, lub głównie lewą? Ta sytuacja często niepokoi rodziców. Nie zawsze słusznie. Oczywiście jeżeli dziecko nasze ma już 9-12 lat, a nadal pisze prawą i lewą ręką, wymaga to spotkania ze specjalistą by określić, który rodzaj lateralizacji u niego występuje. Natomiast w sytuacji dzieci leworęcznych nie powinniśmy się martwić. Czas przestawiania dzieci z lewej ręki na prawą już minął, a jeżeli nadal gdzieś występuje, koniecznie należy z tym walczyć!

Większość populacji to osoby praworęczne. W związku z tym wiele przedmiotów użytku codziennego jest przystosowana dla ludzi praworęcznych. Osoby leworęczne wymagają zatem lepszego przygotowania i przystosowania do świata osób praworęcznych. Dzieci leworęczne już w okresie przedszkolnym powinny być cierpliwie, lecz systematycznie uczone prawidłowej postawy podczas rysowania, pisania, trzymania zeszytu i długopisu. Mogą również u nich wystąpić trudności w pisaniu i czytaniu, które wymagają cierpliwego skorygowania ze strony rodziców i nauczycieli.

Warto przytoczyć tu zalecenia prof. Marty Bogdanowicz, opisane w książce „Leworęczność u dzieci” :

Nigdy nie "przeuczamy" na prawą rękę dzieci:
zlateralizowanych lewostronnie
o wczesnej i silnej dominacji lewej ręki
lewoocznych – powinniśmy dążyć się do jednorodnej (po tej samej stronie ciała) lateralizacji oka i ręki
upośledzonych umysłowo
o małej sprawności ręki prawej
akceptujących swoją leworęczność
jąkających się


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Cze 2009, 21:58 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Z badań wynika, że małe dziecko kilkakrotnie zmienia upodobania, co do ręki, którą się posługuje. Do trzeciego roku życia maluch właściwie nie ma preferencji.
zarówno w domu, jak i w szkole należy robić krótkie przerwy w zajęciach, dziecko nie powinno przepisywać w krótkim czasie długich tekstów;
przydatne będą różnego rodzaju zajęcia relaksacyjne, a także mające na celu usunięcie napięcia mięśniowego, np. rysowanie w pozycji stojącej luźno trzymanym ołówkiem (ćwiczenie to zapobiega kurczowemu zaciskaniu dłoni na przyborze do pisania), naprzemiennie "wkręcanie żaróweczek" i strzepywanie dłoni albo zaciskanie i otwieranie palców itd. Dziecko leworęczne musi:
uświadamiać sobie własne napięcie mięśniowe,
kontrolować napięcie mięśniowe, tak by możliwe było naprzemienne osiąganie optymalnego dla niego tonusu i rozluźnienia,
umieć aktywizować jedynie grupę mięśni potrzebnych do wykonania danej czynności ruchowej (nie spina się wtedy całe).
Trzeba ćwiczyć zarówno dużą (zręczność całego ciała), jak i małą motorykę (ruchy kończyn), a także koordynację obu dłoni oraz oka i dłoni. W przypadku dziecka leworęcznego bardzo ważne jest zwiększenie szybkości i precyzji ruchów ręki dominującej. Ćwiczenia usprawniające motorykę to, np. gra w klasy, skakanie na skakance, badminton, ping-pong, "pajacyki", zajęcia rytmiczne do muzyki itd. Polecane są również tzw. ćwiczenia paluszkowe (np. "idzie kominiarz po drabinie"). Przydatne będą wszelkiego rodzaju wydzieranki, wyklejanki. Kilka przykładowych ćwiczeń na koordynację wzrokowo-ruchową:
kreślenie kształtów graficznych w powietrzu,
wypełnianie pędzlem i farbą konturów,
rysowanie, odrysowywanie, kalkowanie,
kreślenie kształtów graficznych za pomocą kreski,
łączenie punktów,
zabawy typu loteryjki, nakładanki, układanki,
rysowanie symboli graficznych wg wzoru,
malowanie palcami,
kreślenie linii poziomych, pionowych i ukośnych,
rysowanie figur geometrycznych,
podobne czynności wykonujemy z literami.
Literatura: Anna Błońska www/urwis.pl


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Cze 2009, 23:17 
Offline
Generalissimus domownikuss
Awatar użytkownika

Dołączenie: 17 Cze 2007, 01:15
Posty: 2960
Miejscowość: Warszawa
U mnie i ja i moja mama, Zosia i Ludek mamy skrzyżowaną lateralizację, z czego Ludek jest leworęczny. Rzeczywiście określanie kierunków to koszmar. Mi psycholog powiedział, że dzieciaki mają małe szanse na bycie kierowcą rajdowym jeżdżącym z pilotem, ale chyba jakoś to przeżyję :D


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 16 Cze 2009, 23:21 
Offline
epikurejka w rozpaczy
Awatar użytkownika

Dołączenie: 16 Cze 2007, 11:46
Posty: 6145
Miejscowość: Tychy
no moje dziecko jest praworęczne ale lewooczne i okazało się podczas badania , że ja też :roll: . U Miśka nazbierało się sporo "drobnych" dysfunkcji.

_________________
Wronka/02/Misiek /98/ Wojtek/91/Jano/89/ Image


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 17 Cze 2009, 08:19 
Offline
domownik zasiedziały

Dołączenie: 13 Sty 2008, 21:59
Posty: 669
Miejscowość: Kraków
Z mojej szóstki trójka leworęczna, mąż i ja praworęczny, dziadkowie też. chyba przeuczony, co dawno było regułą, .... Nie sprawdziłam nogi i oczy, mam z tą lewą trojką sporo kłopotów szkolnych, czytanie, ortografia...ale są swietnimi sportowcami, ...piłka, spinaczka, wiosłowanie....

_________________
Anna 92 Konstanty 94 Ludwik 96 Maksymilian 99 Franciszek 2001 Maria 2005


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 07 Sie 2009, 23:44 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
ekst Kamila Waleszkiewicz

"Mańkut", "ty lewusie" - zapewne każdy z was słyszał tego typu określenia. Zawsze brzmiały, i nadal brzmią, obraźliwie i pogardliwie. Czy człowiek leworęczny naprawdę jest gorszy? Kiedyś, w szkołach, zmuszano dzieci do pisania prawą ręką a w domach przekładano łyżki i noże, bito "po łapie", by przestawić na właściwą rękę. Ale, czy na pewno na właściwą?


Obecnie, tego typu zachowania należą już do rzadkości, leworęczne dzieci, w szkołach nie są zmuszane do pisania prawą ręką, ale jednak w społeczeństwie, wciąż pokutuje przeświadczenie, że leworęczne dzieci są gorsze. A przecież to nieprawda! Leworęczność nie jest wadą, lecz innym pomysłem naszego organizmu.
Skąd się bierze leworęczność

Leworęczność swój początek ma w mózgu. Mózg jak wiadomo zbudowany jest z dwóch półkul, a każda półkula ma inne zadanie do wykonania. Drogi nerwowe z prawej strony ciała prowadzą do lewej półkuli, z kolei z lewej strony ciała do prawej półkuli. Dlatego też czynności ruchowe lewej ręki znajdują się pod pełną kontrolą prawej półkuli. Pomimo spełniania różnych funkcji, półkule współpracują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają. Gdy dochodzi do dominacji prawej półkuli mózgu, człowiek częściej posługuje się lewą ręką, staje się ona silniejsza i sprawniejsza. Ponieważ większość zajęć w naszym życiu wymaga współudziału obu rąk, wykonując je doskonalimy sprawność obu półkul mózgowych. Wobec tego człowiek praworęczny chcąc nie chcąc, ćwiczy swoją lewą rękę, a leworęczny prawą. Dzieje się tak zwłaszcza w czasie gry na fortepianie, pisania na maszynie, czy w czasie zajęć sportowych.

Gdy jedna ręka jest dominująca, a druga pomocnicza zapewniona jest dobra koordynacja ruchów, a co za tym idzie precyzja, szybkość i harmonia ruchów. Przymuszanie prawej, słabszej ręki do dominującej roli, najczęściej powoduje nieosiąganie pożądanego stopnia sprawności. Dlatego też nie należy przekładać dziecku łyżeczki, kredek czy zabawek, z ręki lewej do prawej. Najczęściej, wywołuje to u dziecka agresję, rzucanie przekładanymi przedmiotami, zniechęcenie do samodzielnego jedzenia czy rysowania.

A samodzielne posługiwanie się sztućcami, czy wykonywanie tysiąca rysunków zapewniają dziecku usprawnienie motoryki rąk, rozwijają proces spostrzegania wzrokowego, koordynację wzrokowo-ruchową oraz wzbogacają wyobraźnię, a poprzez to, np. przygotowują do nauki pisania i czytania.
Wiek dziecka a rozwój lateralizacji

Od 0 do 3 miesięcy - u noworodka, nie zauważa się objawów przewagi czynności którejś z kończyn, ponieważ nie ma jeszcze dominacji żadnej z półkul mózgu. Ale badania wykazały, że już w chwilę po narodzinach większość dzieci lepiej percypuje dźwięki uchem lewym, mowę zaś uchem prawym. Ok. 15 dnia życia (wg. jednego z badaczy), dziecko zaczyna oglądać swoją prawą rączkę, a lewą ok. 41 dnia. W pierwszym kwartale dziecko tylko obserwuje przedmioty, koncentruje na nich uwagę.

Od 4 do 6 miesięcy - nie tylko obserwuje przedmioty, ale też wysuwa do nich obie rączki i często też obie nóżki Pierwsze przejawy dominacji ręki, możemy zauważyć między 4 a 5 miesiącem życia. Ale najczęściej do 6 m.ż. nie obserwujemy różnic w zakresie preferencji jednej z rąk. Pod koniec drugiego kwartału, dziecko chwyta coraz częściej tylko jedną rączką, a dokładnie, całą dłonią? Wszystkie palce pełnią taką samą rolę, tzw. chwyt małpi.

Od 7 do 9 miesięcy - w tym czasie, rozwój mózgu pozwala już na wykonywanie obiema rączkami różnych zadań np. jedną ręką chwytać jakiś przedmiot i równocześnie w drugiej trzymać przedmiot wcześniej pochwycony. Pomiędzy 7 a 8 m.ż. dziecko utrzymuje przedmiot tzw. chwytem nożycowym, który polega na zróżnicowaniu roli kciuka i reszty palców. (Przedmiot trzymany jest między kciukiem, a pozostałymi palcami). W 9 m.ż. doskonalenie chwytu jednoręcznego, pozwala na trzymanie drobnych przedmiotów między dwoma palcami ? chwyt pestkowy.

Od 10 do 12 miesięcy - ciągły rozwój półkul mózgowych sprawia, że z końcem czwartego kwartału, u większości dzieci, przewaga manualna jednej z rączek jest już wyraźna.

Od 1 do 2 lat - w tym okresie objawy wczesnej lateralizacji często zanikają - ma to związek z nauką chodzenia, która angażuje do pracy obie półkule mózgowe.

Od 2 do 4 lat - pomiędzy drugim, a trzecim r.ż. lateralizacja czynności ruchowych znów daje o sobie znać. Praworęczność pojawia się zazwyczaj wcześniej (w wieku 2-3 lat), a leworęczność później (między 3 a 4 r.ż.). Częstym zjawiskiem w tym wieku jest oburęczność. Ponieważ czterolatki intensywnie rysują, budują, manipulują przy sznurowadłach, czy guzikach, naśladując często praworęcznych rodziców, w większości dochodzi do przestawiania się na prawą rękę.

Od 6 do 7 lat - w tym wieku dominacja jednej z rąk zwykle ustala się.
Przyczyny lateralizacji
Genetyczne - leworęczność dziedziczona po rodzicach, dziadkach.

Kulturowe - związane z tradycją. Poprzez używanie przedmiotów konstruowanych dla osób praworęcznych. Osoby o umiarkowanej przewadze ręki lewej, przystosowują się do praworęcznego świata. Jednym ze sposobów, przestawiania na prawą rękę, był kiedyś przymus szkolny.

Biologiczne - związane z obecnością męskiego hormonu płciowego ? testosteronu, który występując w nadmiarze, może spowolnić rozwój lewej półkuli mózgu. Dzieje się tak w okresie płodowym, gdy płód męski produkuje nadmierną ilość tego hormonu. W konsekwencji obok leworęczności może dojść do opóźnień w rozwoju mowy i zaburzeń w uczeniu się pisania i czytania (dysortografi i dysleksji), związanych z niedokształceniem półkuli lewej. Bądź też do wystąpienia uzdolnień plastycznych, muzycznych, konstrukcyjno-mechanicznych lub matematycznych związanych z intensywnym rozwojem półkuli prawej.

Uwarunkowania organiczne - "leworęczność patologiczna", wynikająca z uszkodzenia lub dysfunkcji lewej półkuli mózgu (może ona być skutkiem powikłań ciąży lub porodu). Wówczas leworęczności towarzyszy np. opóźnienie rozwoju mowy, jąkanie, padaczka, dysleksja, upośledzenie umysłowe lub zaburzenia w zachowaniu.
Trudności leworęcznych dzieci w szkole

1. Zwróćmy uwagę, że niezależnie od tego którą ręką się posługujemy, pisać musimy zawsze od lewej strony kartki, do prawej. Naturalnym sposobem pisania dla dzieci leworęcznych, jest rozpoczynanie od strony przeciwnej, czyli od prawej.

2. Dzieci pisząc literami drukowanymi, bardzo często posługują się pismem zwierciadlanym, czyli piszą wyrazy od prawej do lewej. Pismem tym najczęściej posługują się pięciolatki i świadczy ono o ich niedojrzałości w zakresie orientacji w przestrzeni. Zwykle przestają posługiwać się nim w 7-ym roku życia. (ciekawostka - pismem lustrzanym, robiąc notatki, posługiwał się np. Leonardo da Vinci).

3. Trudności podczas pisania, w pierwszym okresie nauki, dziecku leworęcznemu sprawiają również, ułożenie ręki i zeszytu w czasie pisania. Lewa ręka dziecka, pisząc ku prawej stronie popycha pióro do przodu, natomiast ręka dziecka praworęcznego ciągnie pióro po papierze, co jest łatwiejsze i mniej męczące.

4. Dziecko leworęczne pisząc, bardzo często zasłania sobie tekst piszącą ręką. Nie może więc, na bieżąco kontrolować tego co pisze! Wynika to, ze złego ułożenia zeszytu. Takiego, które jest typowe dla osób praworęcznych

5. Czasami dziecko próbując zobaczyć co pisze, przyjmuje nieprawidłową pozycję wykrzywiając kręgosłup, nadweręża nadgarstek wyginając rękę, bądź męczy mięśnie kurczowo zaciskając palce na piórze.

6. Samo pisanie piórem, też może sprawiać trudność, ponieważ wymaga zachowania stałego i określonego kąta nachylenia stalówki do papieru, a także określonej, optymalnej siły nacisku. Częste więc bywa, wyginanie lub łamanie stalówki, dziurawienie papieru czy pozastawianie kleksów.

7. Wszystkie te trudności, mają wpływ na niski poziom pisma, czyli dysgrafię (nieestetyczne i małoczytelne pismo). Dzieci często piszą wtedy wolniej niż reszta klasy, a odrabianie zadań domowych przeciąga się w nieskończoność.
Zrozumienie i pomoc dorosłych

We wszystkich powyższych przypadkach, niezbędna jest pomoc i zrozumienie ze strony rodziców i nauczycieli.
Większość dzieci leworęcznych potrafi uporać się powyższymi trudnościami do końca pierwszej klasy.
Trzeba pamiętać, że niepowodzenia w początkowej nauce pisania powodują rozczarowanie w stosunku do samego siebie i swoich możliwości. Niska samoocena, powoduje natomiast negatywne emocje, dziecko traci wiarę we własne siły i zniechęca się do nauki.
Rady dla rodziców leworęcznych uczniów

Podczas pisania i rysowania obie stopy dziecka powinny być oparte o podłogę, a przedramiona o stół, plecy wyprostowane tak aby linia kręgosłupa była pionowa. Należy dbać o to aby, głowa i górna część tułowia nie odchylały się od tej osi.

- Zeszyt dziecka leworęcznego nie powinien leżeć równolegle do krawędzi stołu, lecz pod kątem. Powinien być ułożony na ławce ukośnie, nachylony w prawą stronę. Dziecko powinno dowolnie regulować kąt nachylenia zeszytu, nawet tak dalece, że może on znajdować się w położeniu prawie pionowym, w stosunku do krawędzi ławki. Duży kąt nachylenia jest korzystny ponieważ, umożliwia leworęcznemu dziecku kontrolowanie wzrokiem pisanego tekstu.

-Ułożenie zeszytu, powinno umożliwiać oparcie na stole całego przedramienia (a nie tylko dłoni), co za tym idzie, zeszyt powinien znajdować się w pewnej odległości od osoby piszącej i dolnego brzegu ławki.

- Światło powinno padać, na zeszyt leworęcznego dziecka, z przodu lub od prawej strony, żeby cień nie zasłaniał pisanego tekstu

- W ławce szkolnej, dziecko leworęczne, powinno mieć sąsiada po swojej prawej stronie, pomoże to uniknąć przeszkadzania sobie nawzajem podczas pisania.

- Początki pisania dobrze jest zacząć od posługiwania się ołówkiem, pozwoli to dziecku uporać się najpierw z ułożeniem zeszytu, oraz organizacją ruchów ręki i przedramienia. Jeśli chcemy, aby nasze dziecko pisało piórem, kupmy mu, specjalne pióro dla osób leworęcznych.
Kilka zabaw na zachętę

Gdy dziecko zraziło się już do pisania i rysowania można zachęcić je zabawami, które przy okazji usprawniają motorykę (ruchy) rąk, wzbogacają wyobraźnię i podnoszą samoocenę.
Pozwól dziecku na:

1. rysowanie patykiem na piasku.

2. rysowanie palcem po papierze ? przy okazji zachęć je, do tworzenia opowiadań, ilustrowanych niewidzialnymi obrazkami.

3. malowanie palcami bez użycia pędzla - dasz dziecku poczucie wolności, braku ograniczeń.

4. pozostawianie na papierze odcisków (pieczątek) dłoni i stóp oraz tworzenie z nich kompozycji.

5. obrysowywanie dłoni i stóp oraz dorysowywanie im oczu, uśmiechów, włosów itp.

6. obrysowywanie całego ciała, na dużym kartonie lub papierze do pakowania prezentów, a później na "ubieranie" tak powstałych postaci.

7. obrysowywanie przedmiotów codziennego użytku (kluczy, łyżek, kubków...) lub zabawek.

8. pokrywanie farbami z pozoru białej kartki papieru, na której wcześniej białą świecą napisz imię dziecka, bądź coś narysuj.

9. lepienie plastelinowych literek własnego imienia
Zabawy ruchowe dla dzieci usprawniające pracę obu półkul mózgowych

1. wirowanie wokół własnej osi

2. chodzenie po krawężniku, niskim murku

3. naprzemienne wymachy ramion, nóg

4. wspinaczka po drabinkach

5. bieganie na czworakach

6. żonglowanie piłeczkami, woreczkami (np. z kaszą), kasztanami itp.

7. taniec

8. gra w piłkę

9. pływanie

10. jazda na rowerze i wiele innych.
Wzmacnianie poczucia wartości

Aby wzmocnić poczucie własnego ja dziecka, warto podpisane prace wywieszać w "galerii", czyli na lodówce, drzwiach, czy szafie. Dziecko dumne z własnej pracy, podziwiane przez otoczenie, z pewnością podejmie kolejną próbę, przezwyciężenia trudności w nauce pisania. A z kolei radość tworzenia, pokona powstałą niechęć.
Wybitni leworęczni

- Artysta i uczony - Leonardo da Vinci

- Aktor komediowy - Charlie Chaplin

- Malarz - Michał Anioł Buonarotii

- Muzyk i kompozytor - Ludwik van Beethowen

- Skrzypek wirtuoz - Niccolo Paganini

- Pianista i kompozytor - Robert Schumann

- Muzyk - Jimi Hendrix

- Poeta - Heinrich Heine

- Poeta i dramaturg - Władimir Majakowski i wielu innych.
I jeszcze...

Czasami nauka czytania dziecka leworęcznego przeciąga się w czasie. Moja leworęczna córka, gdy miała lat siedem znała wszystkie litery już od co najmniej trzech lat. I choć pierwsze literki (samogłoski) rozpoznawała mając trzy latka, to w I klasie jeszcze myliła małe, drukowane "d", "b" oraz "p". Podczas "zabaw w pisanie" pomocą służyły nam literki dziewczynki i literki chłopczyki z kolorowymi brzuszkami (b) i, przepraszam za wyrażenie, dupciami (d) oraz patrzące wesoło (p), narysowane na kartce wiszącej obok komputera.

Artykuł napisany na podstawie książki p.Marty Bogdanowicz pt. "Leworęczność u dzieci", W-wa 1992.

Poczytaj także:
Międzynarodowy Dzień Leworęczności




NASZ SKLEP KOLOROWA


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
 Temat postu: Re: Lateralizacja
PostWysłany: 26 Lis 2009, 18:08 
Offline
z bukowego domu:)

Dołączenie: 25 Wrz 2007, 21:29
Posty: 3265
Atuty leworęczności
14-08-2009
Nie jest łatwo być leworęcznym. Nożyczki, obieraczki do warzyw, korkociągi, otwieracze do konserw... to tylko kilka z przykładów przedmiotów codziennego użytku, które dostępne są zazwyczaj w wariancie dla praworęcznych. Tymczasem z badań wynika, że procent osób leworęcznych w społeczeństwie od starożytności utrzymuje się na stałym poziomie. Jaki więc atuty niesie ze sobą leworęczność?




Wśród populacji całego świata proporcje leworęcznych oscylują w granicach 1 do 10 praworęcznych. Co jest zastanawiające w sporcie stosunek ten jest inny - według francuskich badań, wśród światowej elity tenisa stołowego obecnych jest 30% leworęcznych, w szermierce jest już ich 50%. W tenisie ziemnym, spora grupa znanych zawodników posługiwała się lewą ręką, podobnie w innych sportach, gdzie pojawia się bezpośrednia konfrontacja jak boks, koszykówka. Dlaczego? Ponieważ osoby praworęczne, ze względu na swoją dominację liczbową w społeczeństwie, częściej rywalizują z praworęcznymi aniżeli z leworęcznymi. W związku z tym nie są przygotowani na nietypowy bój z tymi drugimi. Czemu konkurencja jest taka osobliwa? Ponieważ reakcje leworęcznych są szybsze o około 1 do 3 setnych sekundy, dodatkowo w tenisie zaserwowana piłka leci z innej strony niż zazwyczaj, podobnie w koszykówce czy tenisie stołowym. Wśród znanych sportowców leworęczni to Monika Seles, Rafael Nadal, Pele, Diego Maradona, John McEnroe, Martina Navratilova.

Jak wynika z badań neuropsychologów połączenia między lewą i prawą półkulą mózgu są szybsze u leworęcznych. Dzięki temu ich skuteczność w przypadku konieczności interpretowania wielu bodźców jest większa. Dodatkowo mają oni lepszą pamięć epizodyczną.

W dominującej u leworęcznych prawej półkuli mózgu znajdują się ośrodki uzdolnień plastycznych oraz słuchu muzycznego. Dlatego osoby te, często obdarzone są talentem plastycznym i muzycznym. Świadczy o tym chociażby fakt, że wśród znanych malarzy leworęcznymi byli: Leonardo da Vinci, Michał Anioł Buonarotti, Rafael Santi, Anton van Dyck, Hans Holbein, Henri de Toulouse-Lautrec i Pablo Picasso. Aby zdolności mogły się rozwinąć, ważna jest nauka rysowania oraz pisania w wieku przedszkolnym. Dzieciom leworęcznym sprawiają one trudności, ponieważ przybory do pisania nie są dostosowane do ich rączek. Kilkuletnie zuchy powinny pisać produktami przeznaczonymi dla nich, o odpowiednich rozmiarach i krzywiznach, aby ich dłonie nie męczyły się, a twórcza ekspresja sprawiała im przyjemność. Takimi produktami są np. przybory do pisania firmy Stabilo, która dba o ergonomię konstrukcji piór, ołówków, a nawet kredek. W swojej ofercie posiada specjalnie wyprofilowane pióra i ołówki z serii Stabilo's move easy, jak również inne artykuły szkolne, które umożliwiają dzieciom np. w trakcie malowania zmianę techniki rysowania: z kredki na pastele
czy akwarele (Kredki Stabilo woody 3 w 1).

Osoby leworęczne oprócz uzdolnień plastycznych często obdarzone zostały również talentem muzycznym. Wśród muzyków Ludwig van Beethoven, Niccolo Paganini, Robert Schumann, jazzman Wynton Marsalis, Natalie Cole, Jimmy Hendrix, Paul McCartney, Ringo Starr, Bob Dylan, Robert Plant i Sting.

Co ciekawe z badań amerykańskiego Johns Hopkins University wynika, że dzieci uzdolnione matematycznie częściej posługują się lewą ręką. Ogólnie uważa się, że osoby leworęczne są bardziej inteligentne i szybciej się uczą realizując się w badaniach i pracy naukowej. Wśród znanych naukowców znajdziemy m.in. Alberta Einsteina, fizjologa rosyjskiego Iwana P. Pawłowa, filozofa niemieckiego Friedricha Nietzsche.

W historii ludzkości było też wielu leworęcznych wodzów i polityków, m.in. Aleksander Wielki, Juliusz Cezar, Napoleon Bonaparte, sir Winston Churchill, Benjamin Franklin, Gerald Ford (który wprowadził wiele usprawnień dla leworęcznych w Białym Domu), Jimmy Carter, Ronald Reagan, George Bush senior i Bill Clinton, książę Karol, książę Wiliam. Znani leworęczni sportowcy wykorzystują ten atut zdobywając medale: Pele, Diego Maradona, John McEnroe, Martina Navratilova, Monika Seles. Słynni aktorzy leworęczni to: Charlie Chaplin, Greta Garbo, Marilyn Monroe, Tom Cruise, Nicole Kidman, Robert de Niro, Whoopi Goldberg, Kim Basinger, Bruce Willis, Julia Roberts oraz Emilia Krakowska, Andrzej Wajda i Andrzej Mleczko.

Leworęczni jak widać odnoszą sukcesy w życiu. Żyją w blasku reflektorów, kamer i wielkiego uznania. Na co dzień jednak, borykając się z praworęcznymi przedmiotami, mogą mieć problem z otwieraczem do konserw, nożyczkami czy zwykłymi przyborami do pisania. Chociaż te ostatnie, wyposażone w szybkoschnące tusze i ergonomiczne uchwyty dostępne są już m.in. w ofercie Stabilo. Jeśli zatem Ty lub Twoje dziecko jesteście leworęczni ruszajcie na podbój świata!
Dodatkowe informacje:

www.leworecznosc.pl
Anna Kusak


Góra
 Profil Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem  
Wyświetl posty z poprzednich:  Sortuj według  
Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 13 posty(ów) ] 

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina (czas letni)


Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników


Nie możesz zakładać nowych tematów na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach na tym forum
Nie możesz edytować swoich postów na tym forum
Nie możesz usuwać swoich postów na tym forum
Nie możesz dodawać załączników na tym forum

Skocz do:  
cron
Twoja Podręczna Księgarnia

wielodzietni w biznesie

Nasza Islandia

Doula Gosia Borecka

Okno na dobrą stronę świata


wielodzietni.net na Facebooku

Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group |
Ten serwis stosuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystanie.
» Akceptuję wykorzystywanie plików cookies w serwisie www.wielodzietni.net.